...ناگهان تُرد می شوم

فعلا پایان

khabeghasedak — Fri, 25 Sep 2009 13:50:18 GMT

فعلا پایان

پ.ن: از رفتارهای کجدار و مریز ی خودم خسته شدم.

پ.ن: خداحافظ تا یکم اسفند ماه

پ.ن: لینکدونیم که غیب شده بخاطر گوگل ریدره٬وقتی برگشتم همه چیز مرتب میشه.

میروی...ولی آن لبخند که بر لب داری چیست؟!

khabeghasedak — Fri, 25 Sep 2009 00:52:18 GMT

دوشنبه...حافظیه...(ک.ارگاه د.استان)

هنوز وارد حافظیه نشدم...دخترکی که لهجه اش فریاد میزند لاری است با شتاب به طرفم می آید...کف دستم را میگیرد...نمیدانم چرا هیچ تقلا و واکنشی از من سر نمیزند...دستش را کف دستم میکشد...در چشمانم زل میزند...میگوید :جوانمرگ میشوی...میخندم...میخواهد ادامه دهد...دستم را از دستش بیرون میکشم!

کنار مقبره که می رسم٬پسرکی ظاهرا عاشق!دیوان حافظ را به سینه گرفته و آرام گریه میکند! خواهش می کنم با همان حالش! برای من هم تفالی بزند :

دوش آگهی زیاد سفر کرده داد باد **** من نیز دل به باد دهم هرچه بادباد

کارم بدان رسید که همراز خود کنم *** هر شام برق لامع و هر بامداد باد

در چین طره ی تو دل بی حفاظ من *** هرگز نگفت مسکن مالوف یاد باد

امروز قدر پند عزیزان شناختم *** یا رب روان ناصح ما از تو شاد باد

خون شد دلم به یاد تو هرگه که در چمن**بند قبای غنچه ی گل میگشاد باد

از دست رفته بود وجود ضعیف من *** صبحم به بوی وصل تو جان باز داد باد

حافظ نهاد نیک تو کامت براورد

جانها فدای مردم نیکو نهاد باد

پ.ن: تصویری در ذهنم دارم که خیلی برام شیرینه...مردی می رود و سر انگشتان دستش را به دیوار میکشد...نمیدونم این تصویر از کجا و چطور توی ذهنم جا گرفته؟

پ.ن: پشتش به من است! ولی به گمانم لبخند میزند!!

پ.ن: این وبلاگ برام مغناطیس اندوه داره...اینجا فی البداهه مینویسم...نمیدونم چرا در اینجا رنگ اندوه میگیره نوشته ام؟...تمرین و سیاه مشق نوشتن است دیگر...شما به دل نگیرید...

پ.ن: مطمئن باشید قبل یا بعد از نوشتن مشغول سرخوشانگی بوده ام و هستم...این را گفتم! که مبادا ! با اندوهی که سایه می اندازد بر سیاه مشقهایم...اندوهی بر دل شما بیفتد.

؟؟؟

khabeghasedak — Sun, 20 Sep 2009 14:02:18 GMT

صادق هدایت:

آنچه اسلام به ایران داد:

ما که عادت نداشتیم دخترانمان را زنده به گور کنیم ، ما برای خودمان تمدن وثروت و آزادی و آبادی داشتیم و فقر را فخر نمیدانستیم همه اینها را از ما گرفتند وبجاش فقرو پشیمانی و مرده پرستی و گریه و گدائی و تأسف واطاعت از خدای غدار و قهار و آداب کونشوئی و خلأ رفتن برایمان آوردند ، همه چیزشان آمیخته با کثافت و پستی و سود پرستی و بی ذوقی و مرگ و بدبختی است.

چرا ریختشان غمناک و موذی است و شعرشان چوس ناله است چونکه با ندبه و زوزه و پرستش اموات همه اَش سرو کار دارند.

برای عرب سوسمار خوری که چندین صد سال پیش به طمع خلافت ترکیده، زنده ها باید به سرشان لجن بمالند و مرگ و زاری کنند.

.... ، در مسجد مسلمانان اولین برخورد با بوی َگند خَلأست که گویا وسیله تبلیغ برای عبادتشان و جلب کفار است تا به اصول این مذهب خو بگیرند. بعد این حوض کثیفیکه دست و پای چرکین خودشان را در آن می شویند و به آهنگ نعره مؤَذن روی زیلوی خاک آلود خودشان دولا و راست میشوند و برای خدای خونخوارشان ِورد و اَفسون میخوانند.

... , عید قربان مسلمانان با کشتار گوسفندان و وحشت و کثافت و شکنجه جانوران برای خدای مهربان و بخشایشگر است خدای جهودی آنها قهار و جبار و کین توز است و همه اش دستور کشتن و چاپیدن مردمان را میدهد وپیش از روز رستاخیز حضرت صاحب را میفرستد تا حسابی دَخل اُمتش را بیاورد و آنقدر از آنها قتل عام بکند که تا زانوی اسبش در خون موج بزند.

تازه مسلمان مومن کسی است که به امید لذتهای موهوم شهوانی و شکم پرستی آن دنیا با فقر و فلاکت و بدبختی عمر را بسر برد و وسایل عیش و نوش نمایندگان مذهبش را فراهم بیاورد. همه اَش زیر سلطه اَموات زندگی میکنند و مردمان زنده امروز از قواننین شوم هزار سال پیش تبعیت میکنند کاری که پست ترین جانوران نمیکنند.

عوض اینکه به مسائل فکری و فلسفی وهنری بپردازند ، کارشان این است که از صبح تا شام راجع به شک میان دو و سه استعامنه قلیله و کثیره بحث کنند.

این مذهب برای یک وجب پائین تنه از عقب و جلو ساخته و پرداخته شده. انگار که پیش از ظهور اسلام نه کسی تولید مثل میکرد و نه سر قدم میرفت ، خدا آخرین فرستاده خود را مامور اصلاح این امور کرده!

تمام فلسفه اسلام روی نجاسات بنا شده اگر پائین تنه را از آن حدف کنیم اسلام روی هم میغلتد و دیگر مفهومی ندارد. بعد هم علمای این دین مجبورند از صبح تا شام با زبان ساختگی عربی سرو کله بزنند سجع و قافیه های بی معنی و پر طمطرق برای اغفال مردم بسازند ویا تحویل بدهند.

سرتا سر ممالکی را که فتح کردند، مردمش را به خاک سیاه نشاندند و به نکبت و جهل و تعصب و فقر و جا سوسی و دوروئی و دزدی و چاپلوسی و کون آخوند لیسی مبتلا کردند و سرزمینش را به شکل صحرای برهوت در آوردند.
...
اما مثل عصای موسی که مبدل به اژدها شد وخود موسی از آن ترسید این اژدهای هفتاد سر هم دارد این دنیا را می بلعد. همین روزی پنج بار دو لا راست شدن جلو قادر متعال که باید بزبان عربی او را هجی کرد، کافی است تا آدم را تو سری خور و ذلیل و پست و بی همه چیز بار بیاورد.

مگر برای ما چه آوردند ؟ معجون دل به هم زنی از آرا و عقاید متضادی که از مذاهب و ادیان و خرافات پیشین ، هول هولکی و هضم نکرده استراق و بی تناسب بهم در آمیخته شده است، دشمن ذوقیات حقیقی آدمی، و احکام آن مخالف با هر گونه ترقی و تعالی اقوام ملل است و به ضرب ششمشیر به مردم زورچپان کرده اند. یعنی شمشیر بران و کا سۀ گدائی است، یا خراج و جزیه به بیت المال مسلمین بپردازید یا سرتان را میبریم هر چه پول و جواهر داشتیم چاپیدند. آثار هنری ما را از میان بردند و هنوز هم دست بردار نیستند؛ هر جا رفتند همین کار را کردند.

پ.ن: ترس از همه چیز مرا از وجودم دور میکند...

پ.ن: گاهی حالت کسی رو پیدا میکنم که توی یه حباب نشسته و هرلحظه نگران و منتظر ترکیدن حبابه

We have 3 stupid stages of life

khabeghasedak — Sat, 19 Sep 2009 14:37:18 GMT

Teen age

Have Time + Energy …but No Money

Working Age

Have Money + Energy …but No Time

Old age

Have Time + Money …but no Energy

دلگرفتگی به اندازه ی آبهای خلیج فارس!

khabeghasedak — Wed, 16 Sep 2009 17:59:18 GMT

الان دلم میخواد به اندازه ی همه ی آبهای خلیج فارس گریه کنم.

میفهمید چی میگم؟!

khabeghasedak — Mon, 14 Sep 2009 23:45:18 GMT

به دنبال چه میگردی که حیرانی

خِرَد گم کرده ای ،شاید نمیدانی...

پ.ن: این روزها موسیقی گروه مستان (همای) شده خوراک روحم!

پ.ن: اینجا میتونید آلبومها رو دانلود کنید.

به یاد یه خاطره!

khabeghasedak — Mon, 14 Sep 2009 09:18:18 GMT

حميد مصدق خرداد 1343
*تو به من خنديدي و نمي دانستي
من به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدم
باغبان از پي من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلود به من كرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك
و تو رفتي و هنوز،
سالهاست كه در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تكرار كنان مي دهد آزارم
و من انديشه كنان غرق در اين پندارم
كه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشت

" جواب زيباي فروغ فرخ زاد به حميد مصدق"

من به تو خنديدم
چون كه مي دانستم
تو به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدي
پدرم از پي تو تند دويد
و نمي دانستي باغبان باغچه همسايه
پدر پير من است
من به تو خنديدم
تا كه با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو ليك لرزه انداخت به دستان من و
سيب دندان زده از دست من افتاد به خاك
دل من گفت: برو
چون نمي خواست به خاطر بسپارد گريه تلخ تو را ...
و من رفتم و هنوز سالهاست كه در ذهن من آرام آرام
حيرت و بغض تو تكرار كنان
مي دهد آزارم
و من انديشه كنان غرق در اين پندارم
كه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشت

!!.پ.ن: به یاد خاطره ای که باچرایی مرگ! فروغ شروع شد

این روزها...

khabeghasedak — Thu, 27 Aug 2009 20:19:18 GMT

این روزها:

هِی آه میشم ؛می چسبم به در و دیوار اتاقم! هِی آه می شم می چسبم رو قلب و دل بقیه!

کودک پاکی که رفت!

khabeghasedak — Wed, 12 Aug 2009 16:30:18 GMT

همیشه فکر میکنم که روز تولدم یه روز خاصه! انگار منتظر یه رویدادم...یه اتفاق خاص! ولی نه! این روز هم مث بقیه روزاست و مث بقیه روزا گذشت...و تاریخ! برای بیست و سومین بار زندگی من رو ورق زد!

khabeghasedak — Sat, 27 Jun 2009 14:41:05 GMT

فعلا خداحافظ