"هیچ چیز از آن ِ انسان نیست،

هرگز

نی قدرتش،

نی ضعفش،

   و نی دلش حتی

و آن دم که دست...

 و آن دم که دست...

 اه،لعنتی!...

 وآن دم که دست به آغوش می گشاید،

سایه اش سایه ی صلیبی ست...

وآن دم که می پندارد خوشبختی اش را

                               در آغوش فشرده است،

                                                  آن را له می کند.

 زندگی او طلاقی عجیب و دردناک است...

هیچ عشقی را...

هیچ عشقی را سرانجام خوش نیست..."

 از کتاب "داستان خرس های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد" نویسنده: ماتئی ویسنی یک

این کتاب رو دو سال پیش خریدم وخوندم(خیلی دوسش دارم)،یه داستان نمادین٬ هربار که می خونم باز هم لذت می برم...

اگه نخوندید حتما بخونید.

پ.ن: دلم گرفته...دیروز...ابر سفید/حافظیه/آرامگاه سعدی/حوض آرزوها...این دفعه دیگه سکه نینداختم توی حوض آرزوها، از لجم تُف انداختم

و دیگر هیچ!!!